കഥ
ഒരിക്കൽ വളരെ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായ രണ്ടു എലികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരാൾ ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു താമസിച്ചിരുന്നത്. മറ്റൊരാൾ വലിയ തിരക്കുള്ള നഗരത്തിലായിരുന്നു ജീവിച്ചിരുന്നത്. അവർ തമ്മിൽ വളരെ നല്ല സൗഹൃദം പുലർത്തിയിരുന്നു. സമയം കിട്ടുമ്പോൾ അവർ തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടുകയും സ്വന്തം ജീവിതത്തിലെ അനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ എലി തന്റെ നഗരത്തിലെ സുഹൃത്തെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് വരാൻ ക്ഷണിച്ചു. സുഹൃത്തിന്റെ ക്ഷണം സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ച നഗരത്തിലെ എലി കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടാകാൻ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
ഗ്രാമത്തിലെ എലി താമസിച്ചിരുന്നത് ഒരു പഴയ മരത്തിന്റെ ഉള്ളിലായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ സുഹൃത്തിനു ഗ്രാമത്തിലെ മനോഹരമായ സ്ഥലങ്ങൾ കാണിച്ചു. പച്ചപ്പുള്ള വയലുകളും ശുദ്ധമായ പുഴയും ശാന്തമായ പ്രകൃതിയും എല്ലാം കണ്ടു നഗരത്തിലെ എലി അതിശയിച്ചു. പക്ഷേ അവന് ആ ജീവിതം അധികം ഇഷ്ടമായില്ല.
രാത്രിയായപ്പോൾ ഗ്രാമത്തിലെ എലി തന്റെ സുഹൃത്തിനു ഭക്ഷണമായി ധാന്യവും ചില കിഴങ്ങുകളും നൽകി. നഗരത്തിലെ എലി അത് കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു:
“സുഹൃത്തേ, ഇത്ര ലളിതമായ ഭക്ഷണം മാത്രമോ ഇവിടെ? നഗരത്തിൽ ഇതിലും രുചികരമായ പല ഭക്ഷണങ്ങളും ലഭ്യമാണ്.”
അപ്പോൾ ഗ്രാമത്തിലെ എലി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ഇവിടെ നമ്മൾക്കുള്ളത് ഇതാണ്. എനിക്ക് ഇതിൽ സന്തോഷമുണ്ട്. നീ പറയുന്ന നഗരജീവിതം എങ്ങനെയാണെന്ന് എനിക്ക് കാണാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.”
അതുകേട്ട നഗരത്തിലെ എലി പറഞ്ഞു:
“അപ്പോൾ നാളെ തന്നെ നീ എന്നോടൊപ്പം നഗരത്തിലേക്ക് വരൂ. ഞാൻ അവിടത്തെ ജീവിതം നിനക്ക് കാണിച്ചു തരാം.”
അങ്ങനെ അടുത്ത ദിവസം അവർ രണ്ടുപേരും നഗരത്തിലേക്ക് യാത്രയായി. നഗരത്തിലെത്തിയപ്പോൾ വാഹനങ്ങളുടെ ശബ്ദവും തിരക്കും കണ്ട ഗ്രാമത്തിലെ എലി അല്പം ആശങ്കപ്പെട്ടു. നഗരത്തിലെ എലി താമസിച്ചിരുന്നത് ഒരു വലിയ വീട്ടിന്റെ മേൽക്കൂരക്കടുത്തായിരുന്നു.
രാത്രിയായപ്പോൾ നഗരത്തിലെ വിളക്കുകൾ എല്ലാം തെളിഞ്ഞു. എല്ലായിടത്തും പ്രകാശവും ചലനവും നിറഞ്ഞിരുന്നു. ആ കാഴ്ച ഗ്രാമത്തിലെ എലിക്ക് വളരെ മനോഹരമായി തോന്നി.
ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അവർ വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ബ്രെഡും ചീസും പോലുള്ള പലതരം ഭക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഗ്രാമത്തിലെ എലിക്ക് അതിന്റെ രുചി അത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.
അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു. നഗരത്തിലെ എലി ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“വേഗം ഒളിച്ചോളൂ! അത് വീട്ടിലെ പൂച്ചയായിരിക്കാം.”
അവരിറുവരും ഭയന്ന് ഒളിച്ചു. കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം പൂച്ച പോയി.
അപ്പോൾ ഗ്രാമത്തിലെ എലി പറഞ്ഞു:
“സുഹൃത്തേ, ഇവിടെ ഭക്ഷണം നല്ലതായിരിക്കാം. പക്ഷേ എപ്പോഴും ഭയത്തോടെ ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്നു. എന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ ശാന്തമായ ജീവിതമാണ് എനിക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം.”
നഗരത്തിലെ എലി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“എനിക്ക് നഗരജീവിതം ഇഷ്ടമാണ്. ഇവിടെ സൗകര്യങ്ങളും അവസരങ്ങളും കൂടുതലാണ്.”
അപ്പോൾ ഗ്രാമത്തിലെ എലി പറഞ്ഞു:
“ഓരോരുത്തർക്കും സ്വന്തം ജീവിതരീതിയാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്. പക്ഷേ നമ്മുടെ സൗഹൃദം എവിടെയായാലും തുടരും.”
അതിനുശേഷം ഗ്രാമത്തിലെ എലി തന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അവർ വേറിട്ട സ്ഥലങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും അവരുടെ സൗഹൃദം എന്നും നിലനിന്നു.
പാഠം:
ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടെ സ്വന്തം ജീവിതരീതിയാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യം.